Jesienne nawożenie zbóż ozimych programuje przyszły plon i stanowi podwaliny pod efektywną – opłacalną uprawę w okresie wiosennym. Dostarczenie odpowiednich składników przed siewem wpływa m.in. na rozkrzewienie roślin, warunkuje ich prawidłowe przezimowanie oraz optymalny start po wznowieniu wegetacji wiosennej. Jakie składniki należy zatem uwzględnić w programie nawożenia?

• odżywienie roślin przed zimowym spoczynkiem i optymalne przygotowanie plantacji do przezimowania,
• dostarczenie składników pokarmowych na poziomie, który zapewni ich dostępność po wznowieniu wegetacji wiosną.
   

Jesienne nawożenie zbóż ozimych wpływa na efektywne i wczesne tworzenie źdźbeł. Te, które pochodzą z jesiennego krzewienia, są silniejsze od wiosennych i wykazują większy potencjał plonotwórczy. Co więcej, w ostatnich latach coraz bardziej odczuwalne są zmiany klimatu oraz zmienne warunki pogodowe występujące jesienią. Może to wpływać na niestandardowy przebieg procesu wegetacji. W konsekwencji określenie tego, kiedy zboża ozime wejdą w stan zimowego spoczynku w takich warunkach jest trudniejsze. Natomiast pominięcie choćby jednego z kluczowych składników pokarmowych, powoduje straty, które mogą okazać się nie do nadrobienia wiosną.
 

Podstawowymi elementami w programie nawożenia powinny być: fosfor i potas – składniki, które odgrywają kluczową rolę zarówno na początku wegetacji, jak i po jej wznowieniu wiosną. Pierwszy z nich odpowiada za tempo wzrostu i prawidłowe ukształtowanie systemu korzeniowego. To z kolei przekłada się na zdolność do pobierania przez roślinę składników pokarmowych i wody. Pierwiastek ten wpływa także na wzrost roślin po starcie wiosennej wegetacji i zaziarnianie kłosów, które warunkuje wysokość plonu. Natomiast potas w głównej mierze odpowiada za efektywne przezimowanie roślin, a także kontroluje gospodarkę wodną. W związku z tym określa odporność zbóż na suszę – czynnik ten wobec wspomnianych zmian klimatu odgrywa ważną rolę w nawożeniu. Wśród najistotniejszych funkcji potasu i fosforu należy wymienić wpływ tych składników na skuteczność nawożenia azotowego. Warto podkreślić, że proces ten powinna poprzedzać szczegółowa analiza plantacji pod kątem m.in.: zasobności składników pokarmowych, kategorii agronomicznej stanowiska oraz potrzeby pokarmowych rośliny. Wielokrotnie po zbiorze przedplonów znaczne ilości azotu pozostają w glebie na wystarczającym poziomie dla zbóż. Jesienne przenawożenie plantacji tym składnikiem może prowadzić do rozhartowania roślin przed zimą. Nie należy jednak bagatelizować roli azotu w prowadzeniu uprawy, ponieważ jego niedobór ogranicza rozwój roślin. W programie jesiennego nawożenia zbóż ozimych warto również uwzględnić pozostałe składniki, które mają wpływ na efektywność produkcji roślinnej, takie jak m.in.: magnez, siarka, cynk. Pierwszy z nich stanowi podstawowy element chlorofilu, a zatem odpowiada za proces fotosyntezy. Z kolei siarka wraz z fosforem i potasem warunkuje wykorzystanie azotu, decyduje o składzie aminokwasowym i jakości białka. Poprzez dostarczenie cynku zwiększa się odporność roślin na choroby grzybowe. Wobec długiej i ciepłej jesieni, z którą mamy do czynienia w ostatnich latach, pierwiastek ten jest szczególnie pożądany w nawozach.
 

Jaki nawóz wybrać przed siewem zbóż ozimych?

Wiedząc, jakie składniki należy wprowadzić do gleby podczas jesiennego nawożenia zbóż ozimych, można określić najważniejsze cechy nawozu. Skuteczne rozwiązanie powinno zawierać w swoim składzie wyżej wskazane składniki pokarmowe o właściwym zbilansowaniu. Doskonały stosunek N:P:K, a także cynk i siarkę zawiera Elplon Ster – kompleksowy nawóz do stosowania przedsiewnego. To właśnie zbilansowany skład tego nawozu zapewnia kompleksowe uzupełnienie składników pokarmowych. Głównym czynnikiem wyróżniającym Elplon Ster jest doskonała rozpuszczalność, która wpływa na przyswajalność składników pokarmowych dla zbóż ozimych. Co więcej, istotną cechą tego rozwiązania jest dopracowana granula, która ułatwia wysiew i właściwe rozłożenie składników w glebie, a przez to stały i równomierny dostęp ich dostęp dla roślin.
 

(ab)